Part 3 |
Part 3 # # # # LOVE IS MAGIC # # # # “ไหนบอกจะซื้อสไปเดอร์แมนให้ไงล่ะ อากิระจะเอาสไปเดอร์แมน!!” ภายในห้างหรู ตอนนี้ฮิโรกิที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ “ก็เดี๋ยวสิครับ....ขอพี่กดเงินก่อนนะ” (- -“) ไม่น่าไปรับปากอะไรมั่วๆเลย ฮิโรกิกึ่งจูงกึ่งลากอากิระหาตู้กดเงิน “ว้ากกๆๆ จะเอาๆๆ....ฮือ....อากิระจะเอา แงๆ จะเอา ซื้อให้หน่อย ฮือๆ” เอาแล้วไง อากิระน้อยออกฤทธิ์ซะแล้ว “เอ่อ...อากิระจัง...ลุก...ลุกขึ้นเถอะ” (= _=) “แง้.....จะอาวววง่ะ.....ฮือ.....จะเอาๆๆๆๆ” (TToTT) “เดี๋ยวพี่ไปกดเงินก่อนคร้าบบบ....เดี๋ยวพี่กลับมาซื้อให้อยู่แล้ว....ลุกขึ้นเถอะนะ” TTATT ว้ากก กรูอยากจะร้องไห้เหมือนกันแล้ว ทำไมนาคาโดอิ ฮิโรกิสุดหล่อ ถึงต้องมาอับอายกับสายตาของญี่ปุ่นมุงพวกนี้ด้วย “อ๊ะ.....O_O....รุ่นพี่ฮิโรกิ?” เสียงใสๆของหนึ่งในบรรดาคนมุง ทำเอาฮิโรกิสะดุ้ง เวรกรรมมาเจอคนรู้จักด้วยเหรอเนี่ย หมดกันชีวิตกรู =[]= “ครับ.....เอ๋.....เคตจัง?” ฮิโรกิที่หันมาหน้าเจื่อนๆแต่พอเห็นเด็กที่ยืนอยู่ก็ต้องทำหน้าเอ๋ออีกรอบ นี่มันฟุรุยะ เคตะ “รุ่นพี่.....ทำอะไรอยู่ครับเนี่ย?” หน้าตาของเคตะกำลังบ่งบอกถึงความอึ้งอย่างสุดๆ ฮิโรกิที่กำลังง้อเด็กผู้ชายที่ “คือว่า....พี่....” (- -“) ยังไม่ทันที่จะได้ใช้มันสมองที่เลิศล้ำในการตอแหลออกมาแก้ตัว เจ้าหนูอากิระก็เข้าไปเกาะแกะ “พี่ค้าบ...ซื้อให้อากิระนะ....แล้วอากิระจะให้พี่จูบเหมือนตอนในห้องลองเสื้ออีกก็ได้...ซื้อให้อากิระนะ ฮือๆ “...ครับ พี่ซื้อให้อากิระแน่ครับ…” >//< แหะๆ ฮิโรกิเริ่มเขินๆ เมื่อโดนออดอ้อนขนาดนี้ แต่นึกขึ้นได้ว่าถ้าข่าวเรื่องฮิโรกิจูบกับคนอื่นแล้วอย่างนี้บรรดาสมาชิกฮิโรกิแฟนคลับก็ต้องลดลงน่ะสิ (ว่าแต่ว่า....แกไปจูบอากิระในห้องลองเสื้อเรอะ??O.O) “พี่ฮิโรกิ...มะ....มีแฟนแล้ว....เหรอ......ไม่จริงใช่มั้ยฮะ.....” =[]= แฟนคลับแถวหน้าอย่างเคตะอ้าปากค้างเมื่อเห็น “คือว่า....ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ...พี่...” ต่อมสมองตอแหลเริ่มฝืดขึ้นมา ฮิโรกิกำลังหาทางแก้ตัวอย่างตะกุกตะกัก “ไม่ต้องพูดเลยพี่---!!คอยดูนะวาเลนไทน์ปีหน้าผมจะไม่ให้ช๊อคโกแลตพี่แล้ว ผมจะเอารูปพี่มาเผาทิ้งให้หมดเลย ................................................................ “ขอบใจมากนะเว่ย ที่ช่วยดูแลอากิระให้น่ะ” หลังจากที่ผมไปจ่ายค่าโทรศัพท์พร้อมทั้งไปเดินเที่ยวตามลำพังอยู่นาน “เออ...ไอ้เคะ น้องมึงอายุ17จริงๆเหรอวะเนี่ย?” “ถ้าในหนึ่งเดือนนี้...ก็อายุ17ล่ะนะ” (- -“) “อะไรของมึง วะ.....ช่างเหอะ กูกลับไปนอนพักก่อนล่ะ ปวดหัวเหลือเกิน” ฮิโรกิมันทำหน้าเหนื่อยๆจังแฮะ ผมหันไปมองเจ้าตัวยุ่งที่ตอนนี้กอดหุ่นสไปเดอร์แมนอมยิ้มแก้มตุ่ยๆ สงสัยอากิระจะแผลงฤทธิ์เยอะไปหน่อยละมั้ง ฮ่าๆ “เออๆกูก็จะกลับเหมือนกันละ พรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียน” ฮิโรกิ พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก หนอย -*- “พี่ค้าบ...บ๊ายบายคับ^^พี่ชายใจดีจังเลย” อากิระโบกมือให้ฮิโรกิอย่างร่าเริง ฮิโรกิยิ้มรับโบกมือตอบ ไอ้หน้าม่อ “ไปอากิระกลับบ้านได้แล้ว” ผมที่หอบข้าวของพะรุงพะรัง แต่ก็ยังคงต้องพยายามจูงอากิระอีก ลำบากจริงๆ ############################## “เย็นนี้กินหมูห่อชีสรึเปล่าฮะ” ( =‘0’= ) “มีแต่ไข่เจียว อย่าเรื่องมาก” ( -_-“) “ใจร้าย.....อากิระอยากกินนี่..... ถ้าอากิระให้จูบแล้วพี่ชายจะทำให้รึเปล่า?” “อะไรของนาย......จูบ.......ใครสั่งใครสอนให้เอาจูบมาแลกกะของ?” ผมชักสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาแล้ว คนที่น่าสงสัย “ก็พี่ฮิโรกิเค้าจูบผม1ที แล้วบอกว่าจะซื้อเสื้อสวยๆให้ แล้วพอซื้อของเล่นให้ก็จูบอีก1ที ตอนผมจะกินไอติมพี่เค้าก็ให้ “อะไรของนายกัน....ให้คนอื่นจูบมั่วๆได้ไง!! เห็นแก่ของจนให้เค้าจูบเนี่ยนะ บ้ารึเปล่า?ไอ้ฮิโรกิน่ะมันหลอกแต๊ะอั๋ง “ทำไมต้องตะคอกด้วย....อย่าดุจิ.....ฮือ.....ทำไมพี่ชายต้องโกดอากิระด้วยล่ะT~T” ทำเป็นบ่อน้ำตาตื้นอีกแล้ว ทำไมมันเป็นเด็กขี้แยขนาดนี้ ที่บ้านตามใจมากเหรอไงเนี่ย ดุด่านิดก็ทำบีบน้ำตา คอยดูนะอยู่ที่นี่1เดือนจะสั่งสอนให้เป็น ---- รุ่งเช้า ---- วันนี้ผมต้องไปเรียนหนังสือ ก่อนจะออกจากบ้านก็เตรียมอาหารไว้ให้อากิระเรียบร้อย แถมด้วยการเปิดการ์ตูน “ไอ้ฮิโรกิ....มึงมานี่เลย เมื่อวานมึงทำอะไรอากิระห๊ะ?” ทันที่ที่เหวี่ยงกระเป๋าลงบนโต๊ะ ผมก็เดินไปหาฮิโรกิที่ “ทำอะไร....ก็จูบนิดหน่อยเอง...แหม....ก็เด็กมันน่ารัก ไร้เดียงสาขนาดนั้น ขอจุ๊บนิดๆไม่ได้เหรอไงวะ? ความจริง “หนอย......อย่ามาทำให้อากิระใจแตกแต่เด็กนะมึง!!ทีหลังไม่ต้องมายุ่งกับอากิระเลย ไอ้หมาป่าเอ๊ยย” “ทำไมต้องเดือดขนาดนั้นวะ....น้องจริงๆรึเปล่าเนี่ย....รึว่าเดี๋ยวนี้เปลี่ยนรสนิยมคิดจะมีแฟนเด็กเหรอไงวะ?” “อย่ามาพูดบ้าๆกูไม่นิยมชอบเด็ก...กูสนแต่รุ่นพี่เรียวเฮคนเดียวเว่ย!!” “เหรอ....ก็ดีแล้ว เพราะว่าตอนนี้กูสนใจอากิระมาก ถ้ากูจะจีบมึงก็อย่าขัดขวางละกัน” “ไม่ได้---!!อากิระยังเด็ก ตามคนเจ้าเล่ห์อย่างมึงไม่ทันหรอก ไม่ยกให้เว่ย!!” “เด็กบ้าอะไร อายุตั้ง17แล้ว มึงอย่ามาหาข้ออ้างเลย มีพี่เรียวอยู่แล้วก็อย่ามาทำเป็นหมาหวงก้างเลยว่ะ” “ใครหมาหวงก้างวะ.....กูมีแต่รุ่นพี่เรียวเฮคนเดียวเท่านั้นเว่ย!!!!” การเถียงกันระหว่างผมและฮิโรกิ ถูกขัดจังหวะโดยริวอิจิที่เพิ่งเดินเข้ามา รู้สึกเจ้านี่จะอึ้งๆกับคำพูดเมื่อกี๊ของผม “ไอ้ริวมาก็ดี....เมื่อวานไปไหนมาวะ ถึงปล่อยให้ไอ้บ้านี่อยู่กับอากิระ2ต่อ2” “อ่อ.....มีเรื่องทางวงนิดหน่อยว่ะ” ริวอิจินั่งลงตรงที่นั่งประจำของมัน ดูเหมือนมันไม่ค่อยอยากจะพูดเท่าไหร่ “ไอ้เคะ.....ถ้ามึงไม่ขัดขวางกูกับน้องอากิระ กูจะเอารูปรุ่นพี่เรียวตอนหลับมาให้ ว่าไง?” “กูไม่เอาเว่ย...ถ้ากูได้เป็นแฟนรุ่นพี่เมื่อไหร่จะถ่ายเองก็ได้ ไม่เห็นจะยาก” ^o^ ดูฮิโรกิมันทำหน้าสิ ทำหน้ายัง “ไอ้เคะ.......คือว่า......” อยู่ดีริวอิจิก็เรียกชื่อผมขึ้นมา แต่ก็นิ่งเงียบไม่ยอมพูดออกมาซะที อะไรของมันวันนี้ทำตัวแปลกๆ ทำหน้าเหมือนคนไม่ได้ถ่ายมาหลายวันแน่ะ “อะไร ก็พูดมาดิวะ?” ผมชักรำคาญแล้วนะเนี่ย “เอ่อ.....มีเรื่องอยากจะขอโทษว่ะ......” นั่น ... มันเงียบอีกแล้ว .... แล้วตกลงจะขอโทษเรื่องอะไรเนี่ย? “ขอโทษเรื่องอะไรวะ?” (-*-) “...................................” “เฮ้ยย อะไรของมึงวะ??” (- _-^) ตกลงผมก็ไม่ได้รู้เรื่องกัน เพราะอ.เข้าสอนซะแล้ว ริวอิจิดูเหมือนจะแปลกๆ ##################################### ที่ดาดฟ้าของโรงเรียน “ตกลงริวอิจิก็ไม่ได้บอกเคตะคุงอีกเหรอ....เรื่องของเราน่ะ?” เรียวเฮที่นั่งให้ริวอิจินอนซบไหล่อยู่ หันมาถามอย่าง “ผมกลัวเคตะจะเสียใจ ทำไงดีล่ะเนี่ย?” “แต่สักวันหนึ่ง เค้าก็ต้องรู้อยู่ดีนะ” “นั่นสินะ......เฮ้อ......กลุ้มชะมัดเลย” ริวอิจิยังคงซบไหล่เรียวเฮอยู่อย่างนั้น ถ้าเคตะรู้จะโกรธมั้ย จะคบกันเป็นเพื่อน **ปัง** เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำเอา2คน หันไปมองอย่างตกใจ ฮิโรกิกับเคตะยืนอยู่ตรงหน้าประตูนั้น ทำเอาริวอิจิหน้าเจื่อนไป “อย่างงี้นี่เอง....ที่บอกขอโทษ เพราะมึงเป็นแฟนกะรุ่นพี่เรียวเหรอวะ?” ผมพูดยิ้มๆ เมื่อกี๊ฮิโรกิชวนให้ตามริวอิจิมา “เคตะ.....กูขอโทษ” “จะขอโทษกูทำไม กูไม่ได้เป็นแฟนกับรุ่นพี่เค้านี่.....ในเมื่อรุ่นพี่เค้าเลือกมึงก็ดีแล้ว.....ดีกว่าไปเลือกไอ้ฮิโระมัน” “นี่มึงไม่โกรธเหรอวะ?” ริวอิจิทำหน้างงๆ นั่นสิ ความจริงแล้วผมน่าจะต่อยมันซักเปรี้ยงไม่ใช่เหรอ -*- “เคตะคุง...อย่าโกรธริวอิจิเลยนะ” รุ่นพี่เรียวเฮที่น่ารัก เดินเข้ามาอ้อนผม ก็บอกว่าไม่ได้โกรธนี่ผมดูเป็นคนน่ากลัว “โว้ย.....ไอ้เคะมันไม่โกรธหรอก ตอนนี้มันมีเด็กใหม่ของมันอยู่นี่ ปากก็บอกว่าน้องๆแต่เสือกหวงชิบหาย!!” “อุ้ย...ลืมตัวไปหน่อย คือเคตะน่ะเค้าไม่โกรธริวอิจิหรอกครับรุ่นพี่^__^ เพราะว่าตอนนี้เค้าน่ะมีเด็กน่ารักๆแทน “เฮ่ยย บอกว่าไม่ใช่ไงเล่า!!” “เด็กที่ว่า ใช่ คนเมื่อวานรึเปล่าวะ?” ริวอิจิหันไปถามไอ้ฮิโระมันพยักหน้าตอบ แถมยังทำหน้าเชิดๆใส่ผมอีกด้วย “จิงเหรอ? ดีจังที่ในที่สุดมึงก็เปลี่ยนสเป็คได้ซะที กลายมาเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนแล้ว กูบอกแล้วไงว่าเด็กๆน่ะเหมาะกะมึงเพราะว่ามึงจะได้หลอกง่ายๆไงวะ ฮ่าๆๆ” ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมจะโกรธไอ้ริวอิจิ จริงๆแล้วล่ะ -*- ################################ “กลับมาแล้ว” เหนื่อยจริงๆ รู้สึกวันนี้ไอ้ฮิโรกิมันจะคอยหาเรื่องผมเอาซะเหลือเกิน ทั้งๆที่วันนี้ผมอกหักมาแท้ๆ “ฮือ....พี่ชายกลับมาช้าจัง....เมื่อกี๊มีผีด้วย ในทีวีมีหนังผี อากิระเปลี่ยนไม่ทัน น่ากลัว ฮือ” พอรู้ว่าผมกลับมาแล้ว “อือ...กัวง่ะ....พี่เคตะผมกลัว” >0< “แค่หนังเอง ไม่ใช่เรื่องจริงซะหน่อย ผีไม่มีจริงหรอก” เอ...อาจจะมีจริงก็ได้นะ ขนาดพระเจ้ายังมีอยู่จริงเลยนี่ “แต่อากิระกลัว” ทั้งที่อากาศก็ออกจะหนาวแต่ตัวอากิระอุ่นจัง แถมยังตัวนุ่มเหมือนเด็กๆอีก กลิ่นแป้งเด็กนี่ก็หอมดีจังแฮะ ผมค่อยๆเอื้อมมือไปกอดอากิระที่ตัวสั่นๆอย่างไม่รู้ตัว ..... อากิระน่ารัก .... อย่างที่ฮิโรกิพูดไว้เลย >//< ตกลงเย็นนั้นผมก็ยอมทำหมูห่อชีสให้อากิระ //>.<// พอได้กินของชอบ ก็ทำให้อากิระลืมเรื่องผีนั่นไปได้แล้ว ................................................... “พี่ค้าบบ~~” -0- “คร่อกก~~~” “ผมปวดฉี่....พาผมไปหน่อยสิ” >//< “................................” “กลัวผี ฉี่จะราดแย้วนะ” >o< “อือ อยากฉี่ก็ฉี่ไปซี่...งึมๆๆ” “TOT” ############################################ “ว้ากกกกก-------!!!!!อากิระ......อะไรเนี่ยย????” รุ่งเช้าผมต้องแหกปากเสียงดัง อย่างโมโห เพราะสิ่งที่เจ้าตัว “ก็ผมปวดฉี่นี่ฮะ” >///< “ทำไมไม่ไปฉี่ในห้องน้ำ.....จะบ้าเหรอไง โตอายุกี่ขวบแล้วเนี่ย ยังจะฉี่ราด” “ฮือๆ.....ก็ผมกลัวผี....ผมเรียกพี่ชายก็ไม่ยอมพาผมไปห้องน้ำนี่....ฮึก....ฮือๆ.....ผมขอโทษฮะ....” “เอาล่ะๆ....ขอโทษ....หยุดร้องไห้ได้แล้วนะ....” ผมเข้าไปหาตัวเด็กนั่นที่กำลังซุกตัวสะอื้น ลูบหัวปลอบโยนเบาๆ “ฮือ...อย่าเอาไปบอกใครนะ...ฮือT_T....สัญญาจิ” อากิระเงยหน้าพูดทั้งๆที่น้ำตายังไหลพราก “สัญญาๆไม่บอกใครหรอกน่า....แล้วกางเกงอยู่ไหนไปเอามาสิ จะได้เอาไปซัก” ( - -“ ) อากิระ เดินไปหยิบกางเกง และแล้วเช้าวันนั้น ก่อนไปเรียนผมจึงต้องมานั่งซักผ้าปูที่นอน จนต้องไปเรียนสายเลย เวรกรรมจริงๆ จบตอน
|
::
(C) 2007,Indy WFL Team, All Rights Reserved.
