Part 2

“อือ…อย่าฮะ…ฮิโรกิ…อื้ออ” เสียงใสๆดังแว่วออกมาจากห้องของฮิโรกิ
ในตอนนี้เคตะกำลังใช้มือ
ปัดป้องดันแผ่นอกฮิโรกิออกจากตัว แต่ก็ยังคงโดนร่างสูงนั้นพรมจูบไปทั่วหน้า
“ทำไมล่ะ…เคตจังไม่รักชั้นเหรอ?” พูดกระซิบเสียงแผ่วเบาที่หูเคตจัง
ส่วนมือก็ปลดกระดุมเสื้อเคตะ
ออกทีละเม็ดๆ ริมฝีปากบาง ถูกบดขยี้ด้วยความรุ่มร้อน
แห่งความต้องการที่จะแก้แค้น
ริมฝีปากของฮิโรกิค่อยๆซุกต่ำลงมาเรื่อยๆ
“…อา…ฮิโรกิ…” ร่างเล็กผลักฮิโรกิออกห่างตัวอย่างตกใจ
มือกุมเสื้อตัวเองที่หลุดลุ่ยไว้แน่น
“ขอโทษนะ…ที่ชั้นเร่งรัดนายมากเกินไป” ฮิโรกิเริ่มรู้สึกตัว
พูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ผม…ผมขอโทษฮะ…ผมไม่ได้รังเกียจฮิโรกินะฮะ…แต่ว่าผมกลัวฮะ”
เคตจังก้มหน้าน้ำตาคลอ
ฮิโรกิจึงดึงตัวเข้ามากอดไว้เพื่อปลอบโยน ลูบหัวคนตัวเล็กอย่างนุ่มนวล
“ชั้นเข้าใจ…ชั้นไม่อยากบังคับนายหรอก…ชั้นจะรอจนกว่านายจะพร้อม”
พูดไปอย่างนั้น แต่ในใจมัน
ร้อนรุ่มไปหมดแล้ว เจ็บใจชะมัด !! นายคิดว่านายเป็นใครกัน
กล้ามาเล่นตัวกับคนอย่างชั้น
คอยดูชั้นจะทำให้นายตกเป็นทาสของชั้นอย่างโงหัวไม่ขึ้นเลย
~~RRR….RRR…~~เสียงมือถือที่ดังขึ้นทำให้ฮิโรกิคลายอ้อมกอดจากเคตจังปล่อยให้ตัวเล็กวิ่งไปรับ
“อากิจังเหรอ?” เมื่อนู๋เคตรับโทรศัพท์ ทำให้ฮิโรกิถึงกับชะงักไปในทันที
“อืมๆไปกับแฟนเถอะ แหมๆไม่ต้องเขินหรอกน่า โอเคๆแค่นี้นะ บาย”
กดวางสายแล้วก็อมยิ้มเล็กๆ
“เพื่อนเหรอ?” ฮิโรกิแกล้งถามเพราะอยากรู้เรื่องที่คุยในโทรศัพท์เมื่อกี๊
ไปกับแฟนอะไร??
“อืม…อากิจังเพื่อนรักของผมเองฮะเค้าชวนไปดูหนังแต่ผมไม่ไปหรอก
ไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอ”
ชิ…!!ไปดูหนังกับแฟนใหม่งั้นเหรอ มีความสุขซะจริงนะ ฮิโรกิกำมือไว้อย่างแน่น
“รุ่นพี่ทาจิบานะน่ะหล่อมากๆเลยนะฮะ อากิจังนี่โชคดีชะมัดเลย
อีกอย่างอากิจังเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าด้วย
ผมไม่เคยพบกับแฟนเก่าเค้าหรอกนะฮะแต่เค้าบอกว่าแฟนเก่าเค้าสู้รุ่นพี่ทาจิบานะไม่ได้เลย
ก็แน่ล่ะฮะ”
เคตจังพูดแล้วก็หัวเราะคิกคัก ฮิโรกิก็แสร้งทำเป็นหัวเราะไปด้วย
แต่จิตใจตอนนี้มันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว
ไอ้ทาจิบานะนั่นมันดีกว่าชั้นตรงไหน??ชั้นสู้มันไม่ได้ตรงไหน เจ็บใจนัก !!
จะทำให้นายเจ็บยิ่งกว่า
คอยดู

~::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:

วันต่อมาหลังเลิกเรียน
“เคตจังวันนี้กลับด้วยกันมั้ย?” เสียงตะโกนที่ดังมาแสนไกลเป็นของชินยะ
ทันทีที่เห็นเคตะและอากิระกำลัง
จะเดินออกจากประตูหน้าโรงเรียนก็รีบวิ่งถลามาหาเด็กน้อยทั้งคู่ทันที
“อ้าว อากิจังวันนี้ไม่ไปเฝ้าร้านให้ชั้นเหรอ?”
ชินยะรีบทำเป็นขับไสไล่ส่งอากิระให้ไปเฝ้าร้านทันที
“วันนี้ผมเข้าตอน3ทุ่มน่ะฮะ คุณลุงก็ทราบแล้วนี่ฮะ” อากิระหันมายิ้มอย่างสดใส
จนชินยะหน้าบูดๆ
“อย่างงี้ไอ้เคะมันก็เหงาแย่ล่ะสิ…นายน่ะไปอยู่เป็นเพื่อนใจมันเหอะ อากิจัง”
น่านยังคงขับไล่ไม่หยุด
“ก็รุ่นพี่เค้าบอกว่าเดี๋ยวตอน1ทุ่มเค้าจะเลิกแล้วจะพาผมไปดูหนังน่ะฮะ
แล้วตอนผมเข้าเวรเค้าก็จะมา
อยู่เป็นเพื่อนผม” อากิระยิ้มอย่างสดใสอีกครั้ง
ตั้งแต่คบกันมาเคตะ(วินด์)ก็คอยเอาใจใส่ตลอดเวลา
“โธ่ๆๆ…น่าเสียดายชะมัดเลย!!” ชินยะยืนง้องแง้งโวยวาย จนเคตะกับอากิระขำๆ
“แล้วรุ่นพี่ล่ะฮะ…มีธุระอะไรกับเคตจังเหรอไง?”
อากิระเอ่ยถามอย่างสงสัยขึ้นมาตะหงิดๆ
“น่านสิฮะ…มีธุระอะไรกับผมเหรอ?” ทั้งคู่ยืนจ้องชินยะกันตาแป๋ว
โอยๆอย่าเอาใบหน้าที่น่ารักๆของ
พวกนายมารุมชั้นได้มั้ยเนี่ย?จะละลายอยู่แล้วนะ
“เอ่อ…ไม่มีหรอก แหะๆแล้วนี่นาย2คนจะไปไหนล่ะ?”
พยายามมองไปที่อื่นเพราะเขินกับสายตาของทั้งคู่
“ผมกำลังจะไปดูหน้าตาแฟนเคตจังฮะว่าจะหล่อแค่ไหน?”
อากิระตอบแล้วก็หัวเราะอย่างเริงร่า
“เหรอ…ไปดูแฟนเคตจังเหรอ?ไปด้วยสิ…………เฮ่ย!!!…….อะไรนะ?นี่นายมีแฟนแล้วเหรอ??”
ชินยะเมื่อได้ยินถึงกับอ้าปากค้างอย่างตกใจสุดขีด
โธ่ๆเคตจังที่เฝ้าทนุถนอมถูกคาบไปซะแล้ว
“….ฮะ….” เจ้าตัวยืนบิดตัวตอบอย่างอายๆ ยิ่งทำให้ชินยะแทบลมใส่อีกครั้ง
“…อ๊ะ…มาแล้วว”
เมื่อเดินออกไปจนถึงหน้าประตูโรงเรียนพบกับรถคันหรูที่เพิ่งถอยใหม่กับชายร่างสูง
ใส่แว่นสีชา
ในชุดเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีดำที่ดูมีราคาแพงยืนกอดอกพิงรถอยู่ทำเอาเคตะวิ่งเข้าไปอย่างดีใจ
“ฮิโรกิมารับผมด้วยเหรอฮะ….ดีใจจังเลย” วิ่งเข้าไปกอดแขนฮิโรกิแน่น
“ไหนๆแฟนนายมาแล้วเหรอ?ดูดิ๊จะหล่ออย่างที่คุยรึ…..”
อากิระที่เพิ่งวิ่งตามเคตะมาถึงก็รีบแซวแต่เมื่อ
สังเกตเห็นร่างนั้นทำเอาอากิระถึงกับชะงักไปในทันทีทันใด
“แล้ว…หล่ออย่างที่เคตจังพูดมั้ยล่ะ?” ฮิโรกิส่งยิ้มไปให้
ยิ้มแบบที่ทำให้อากิระรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมา
“…………………….” ยืนเงียบจ้องฮิโรกิอย่างไม่วางตา
ไม่จริงใช่มั้ย?คนๆนี้ไม่ใช่แฟนนายใช่มั้ยเคตจัง?
“อ้าว…เงียบไปเลยแฮะ…เป็นอะไรรึเปล่า?” ยื่นมือเข้ามาจะจับไปที่ไหล่
แต่ร่างสวยกลับขยับหนีอย่างเร็ว
หนอย มันจะมากไปแล้วนะ
ทั้งๆที่แต่ก่อนร่างกายนายชั้นก็เคยสัมผัสสำรวจมาหมดแล้วทุกซอกทุกมุม
เดี๋ยวนี้แตะนิดแตะหน่อยทำมาเป็นเล่นตัว
จะเก็บไว้ให้ไอ้เจ้าทาจิบานะนั่นรึไงฮะ !!!
“เคตจัง…เพื่อนนายดูเหมือนจะไม่สบายนะ”
ฮิโรกิพยายามเสแสร้งทำหน้าเป็นห่วงอย่างสุดๆ
“ปะ…เปล่าผมไม่ได้เป็นอะไร?”
หลังจากที่เงียบไปสักพักก็ยอมตอบออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ
“ดีเลย งั้นชั้นแนะนำให้รู้จักเลยนะ นี่แฟนชั้นฮิโรกิ ส่วนนี่เพื่อนผมฮะ
อากิระ”
เคตะแนะนำทั้งคู่ให้รู้จักกัน
“ยินดีที่รู้จักนะ…อากิระ”
ยิ้มอย่างที่ไม่รู้ว่าในใจคิดอะไรอยู่แต่ที่แน่ๆมันคงไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่
“ยินดีที่รู้จักเช่นกันฮะ” พูดตอบกลับไป
มือที่กำไว้เริ่มชื้นจากเหงื่อที่ออกขึ้นเรื่อยๆ
“งั้นเดี๋ยวชั้นพาไปกินอะไรอร่อยๆกันดีกว่านะ…ไปขึ้นรถเถอะ”
ฮิโรกิยิ้มให้เคตะและก็เดินไปเปิดประตูรถ
ให้เคตะเข้าไปนั่งข้างหน้าเคียงคู่กับตน ส่วนอากิระได้แต่ยืนนิ่ง
“อากิจัง…ขึ้นมาสิ เร็ว” เคตะตะโกนออกมาจากรถเรียกให้เพื่อนรักขึ้นมา
“เอ่อ คือชั้น” ไม่อยากไปแล้ว ไม่อยากที่จะพบเห็นคนๆนี้
ไม่อยากพูดคุยด้วยอีกแล้ว
“จะมัวยืนทำไมเล่า?รีบๆขึ้นไปดิ้”
ชินยะที่ถูกลืมอยู่นานดึงแขนอากิระขึ้นไปนั่งข้างหลังรถด้วยกัน
ใครจะให้เจ้านี่อยู่กับเคตจัง2ต่อ2ได้ล่ะ ไม่ยอมหรอก
ชินยะนั่งหน้าเครียดทันที
ส่วนฮิโรกิยิ้มๆอย่างสะใจก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไป!!!!

~::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:: ~ ::+:

== > ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง < ==
“…..ผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะฮะ….” ระหว่างที่นั่งกินอาหารอยู่
จู่ๆเคตะก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปจากโต๊ะ
ตามไปด้วยชินยะที่ก็รีบเดินตามเคตะไปติดๆ
ในโต๊ะตอนนี้เหลือแต่ฮิโรกิและอากิระที่นั่งเงียบอยู่
“ไง…ได้ข่าวว่าเที่ยวไปบอกคนนู้นคนนี้ว่าชั้นสู้แฟนใหม่นายไม่ได้…ทำไมชั้นสู้มันไม่ได้ตรงไหนห๊า”

ทันทีที่อยู่กันตามลำพังฮิโรกิก็รีบเดินไปนั่งข้างอากิระทันที
แถมยังนั่งเบียดซะชิดอีก
“ผม…ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น” ก้มหน้าตอบอย่างเกร็งๆ ฮิโรกิเริ่มยิ้มๆ
“ทำไมลีลารักของมันเด็ดกว่าชั้นอีกเหรอไง?”
ก้มหน้าเข้าไปกระซิบที่ริมหูแถมยังขบติ่งหูร่างสวยเบาๆ
“อย่านะ!!อย่ามาทำอย่างนี้กับผมนะ” อากิระตกใจมากรีบผลักตัวฮิโรกิออกทันที
“อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสาเลยน่า…เมื่อก่อนชั้นก็ทำยิ่งกว่านี้ไม่เห็นนายจะรังเกียจเลย”

ว่าแล้วก็ยื่นมือไป
ลูบไล้แก้มขาว อากิระก้มหน้านิ่งน้ำตาเริ่มคลอ
แต่ก่อนฮิโรกิไม่ได้เป็นแบบนี้นี่
ทำไมถึงเปลี่ยนไปอย่างนี้
“ถ้าเคตจังรู้ว่าชั้นกับนายเคยเป็นแฟนกันจะเป็นยังไงน้า”
โน้มหน้าเข้าใกล้ใบหน้าอากิระ
ที่เบือนหน้าหนี
อย่างกลัวๆ ฮิโรกิน่ากลัว ไม่ไหวแล้ว
“ทำไมถึงคบกับเคตจัง…เพราะว่าต้องการทำร้ายผมใช่มั้ย…เคตจังไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะ”

ตัดสินใจทำตัวเข้มแข็งเพื่อเผชิญหน้าพูดกับฮิโรกิ
เพราะไม่อยากให้เพื่อนรักต้องตกเป็นเครื่องมือของคนๆนี้
“อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญนักเลย…ชั้นรักเคตจังชั้นถึงขอเค้าเป็นแฟน…อะไรกันนี่นาย…นายยังคิดว่า
ชั้น…ชั้นยังคงรักนายอยู่เหรอ ฮ่าๆ ไร้สาระจริงๆ” หัวเราะออกมาอย่างสะใจ
ทำเอาอากิระหน้าเจื่อนๆขึ้นมา
“แต่ว่านะ…เคตจังนี่ไร้เดียงสามากเลยนะไม่เหมือนนายเลยจริงๆ”
หัวเราะอีกครั้งแล้วก้อยื่นแขนเข้ามา
กอดรัดอากิระเอาไว้พลางโน้มหน้าเข้าหมายจะจูบแต่อากิระรีบหันหนีออกทันที
“อย่านะ…เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วไม่มีสิทธิมาทำอย่างนี้กับผม”
ผลักตัวฮิโรกิออกอย่างแรง
น้ำตาที่กักเก็บเอาไว้ไหลออกมาเป็นทาง นี่เหรอคนที่เคยรักมาก
รักมากที่สุดในชีวิตเ ป็นคนที่
เลวร้ายขนาดนี้เชียวเหรอนี่
ยืนมองฮิโรกิที่ยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ยแล้วอากิระจึงวิ่งออกจากร้านไป
“ฮึ…ทำไมชั้นจะไม่มีสิทธิทำอย่างนั้นกับนาย…ยังไงนายก้อเป็นของๆชั้นมาก่อน
หึหึ”
หัวเราะอยู่ในลำคอมองตามร่างทิ่วิ่งจากไปอย่างโกรธแค้น มือกำไว้แน่น
หารู้ไม่ว่าภาพที่ฮิโรกิกอดรัด
อากิระอย่างนั้นอยู่ในสายตาของชินยะตลอด
“อ้าว…รุ่นพี่ฮะมายืนทำอะไรอยู่ทำไมไม่ไปนั่งที่โต๊ะล่ะ”
เคตะที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ
ก็งงๆที่เห็น
ชินยะยืนจ้องไปที่ฮิโรกิอย่างแปลกๆ
“เคตจัง…นายอย่าไปคบกับเจ้านั่นเลย ชั้นว่ามันไม่ใช่คนดีเลย”
หันมาพูดกับเคตะอย่างเป็นห่วง
“พูดอะไรฮะ…ไม่ใช่คนดี รุ่นพี่เอาอะไรมาวัด รุ่นพี่เพิ่งจะรู้จักฮิโรกิ
แล้วจะไปรู้ได้ไงว่าเค้าไม่ใช่คนดี”
เริ่มขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ ไม่คิดเลยว่าชินยะจะเป็นคนไม่มีเหตุผลขนาดนี้
“เมื่อกี๊เจ้านั่นพยายามจะจูบอากิ…”
ชินยะพยายามเล่าเรื่องที่เห็นให้ร่างเล็กฟังแต่ก็ไม่เข้าหูเคตะเลย
“ไม่ต้องพูดแล้ว…ฮิโรกิไม่ใช่คนแบบนั้น
แฟนผม…ผมรู้ดี…วันนี้ผมผิดหวังในตัวรุ่นพี่มากเลยนะฮะ”
เคตะมองชินยะอย่างเย็นชา
รู้อยู่ว่าชินยะชอบเค้าแต่ถึงขนาดมาใส่ร้ายอิโรกิอย่างนี้ไม่น่าให้อภัยเลย
“…ก็แล้วแต่นาย….ในเมื่อนายไม่เชื่อ…ชั้นก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว”
พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างช้าๆ ทำไมนายถึงไม่เชื่อชั้น
ชั้นไม่เคยคิดที่จะทำร้ายนายเลยนะ เคตะ
ชั้นที่รู้จักนายมา3ปีแต่ผู้ชายคนนั้นที่นายเพิ่งรู้จักแค่2เดือน
กลับเชื่อเค้ามากกว่าที่จะเชื่อชั้น
ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บ ต่อไปนี้ชั้นจะไม่มาให้นายรำคาญอีกต่อไปแล้ว เคตะ…!!

“อ้าว…อากิจังล่ะฮะ?”
เคตะที่เดินมาถึงโต๊ะแล้วไม่เห็นเพื่อนรักของตัวเองก้อเลยสงสัยขึ้นมา
“ไม่รู้สิ…เห็นมีโทรศัพท์เข้ามาแล้วก็ออกไปเลย…ไปหาแฟนแล้วมั้ง”
ฮิโรกิส่งยิ้มอย่างร่าเริงให้
ทำเอาเคตะเริ่มใจชื้น ผู้ชายคนนี้เนี่ยนะที่พยายามจะจูบอากิระ
เป็นไปไม่ได้อย่างยิ่งเลย
ฮิโรกิเป็นคนดี
ถึงแม้จะรู้จักกันแค่2เดือนก็เถอะแต่ก็ยังเชื่อมั่นในตัวคนๆนี้
มั่นใจว่าคนๆนี้จะไม่ทำให้
เค้าต้องผิดหวัง ต้องเสียใจอย่างแน่นอน

to be continued.