[SF]...Forever...Special
Couple : Hiroki & Akira
Author : KIFU
ตอนเด็กๆผมไม่เคยได้รับรู้ถึงความอบอุ่นจากพ่อและแม่เหมือนเด็กคนอื่นเลยสักนิด
หลายครั้งที่ทั้งคู่ทะเลาะ
กันเสียงดัง
เพราะพ่อของผมมีคนอื่น
ทำให้หลายต่อหลายครั้งที่ผมต้องตกเป็นที่ระบายของแม่ร่องรอยจ้ำๆ
เพราะการถูกทุบตี
พ่อกับแม่ที่เป็นแบบนี้ทำให้ผมกลายเป็นคนมีปมด้อย ผมอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น
ผมจะรักคนที่เป็นภรรยาของผมอย่างที่สุด
ผมจะไม่มีวันทิ้งเธอไป ผมจะมีแต่เธอเพียงคนเดียวตลอดกาล
กลับมาแล้วครับ วันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวัน
ผมกลับจากการออกไปทำงานเหน็ดเหนื่อย
แต่เวลาที่ได้เห็นหน้าคนรักที่เฝ้ารอเรากลับมาแล้ว
มันก็ทำให้ความเหนื่อยที่คั่งค้างมันหายไปแทบหมดสิ้น
วันนี้มีสอนพิเศษเด็กที่ตกน่ะ เลยกลับช้าหน่อย
เหงารึเปล่า? ผมยิ้มให้คนรักที่คงจะงอนและน้อยใจที่ในวันนี้
ผมกลับบ้านช้ากว่าปกติมากนัก
เค้าจึงเอาแต่หันหน้าหนีผมอยู่แบบนี้
วันนี้ชั้นซื้อซูชิกลับมาให้เธอด้วย เธอชอบกินใช่มั้ยล่ะ ดีใจรึเปล่า คนดี ผมวางถุงทั้งหมดลงบนพื้น
หยิบข้าวของต่างๆออกมาวางเอาไว้เพื่อให้ร่างสวยนี้ได้เห็น
ตอนนี้ที่โรงเรียนกำลังวุ่นวายใหญ่เลยล่ะ
พ่อแม่ของเธอดูว้าวุ่นมากที่เธอหายตัวไป
แล้วก็วันนี้ตำรวจมาที่โรงเรียนด้วยนะ ศพของอาจารย์วาตานาเบ้ถูกพบแล้วล่ะ
แต่วางใจเถอะนะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่าชั้นนี่แหละที่เป็นคนทำ
แต่เค้ากลับคิดว่าเธออาจมีส่วนกับเรื่องนี้กันทั้งนั้น
รอยยิ้มที่เย็นยะเยือกของผมทำให้อากิระน้ำตาคลอออกมามากมาย
แววตาของเค้ายามที่มองดูผม
เห็นถึงความสั่นไหวในดวงตา
ราวกับว่าเค้าจะดูหวาดกลัวผมเอามากซะเหลือเกิน
ครับ
และเด็กคนนี้นี่แหละ คนรักที่ผมพูดถึง คางิโมโตะ อากิระ เค้าเคยเป็นเด็กนร.ในห้องของผม
เด็กที่ผมหลงไหล คลั่งไคล้จนแทบบ้า
ผมทำทุกวิถีทางเพื่อทำให้เค้ามีความสุขแม้แต่การ ฆ่า
ปล่อย....ปล่อยผมไปเถอะ...ฮือ.... เสียงร้องไห้วิงวอนของเค้าผมฟังแทบทุกวัน
การที่เค้าขอร้องให้ผมปล่อย
มันทำให้ผมปวดหัวอย่างรุนแรง....
ผมแทบจะอาเจียนออกมาเมื่อได้ยินคำโง่ๆแบบนั้น
จะให้ปล่อยไปไหน อากิระเป็นของชั้นนี่นา ถ้าปล่อยไปแล้วใครจะดูแลอากิระ
ผมฝืนยิ้มให้เค้าอย่างลำบาก
ผมดูแลอากิระเป็นอย่างดี
ช่วงเวลาที่ผมไม่อยู่ผมก็จะให้เค้านอนอยู่บนเตียงอย่างสุขสบาย
นั่นเพราะผมกลัวว่าเค้า
จะเกิดอันตรายเมื่อออกไปข้างนอก
ผมจึงผูกเค้าคิดกับเตียงไม่ให้ออกไปไหนได้ ผมทำพราะทั้งรักและห่วงเค้ามาก
วันนี้มีเด็กจับผีเสื้อให้ชั้นด้วยนะ ตอนนี้เด็กๆดูจะเข้ากับชั้นได้แล้ว
ไม่เหมือนกับเธอเลยนะอากิระ จำได้มั้ย
เธอน่ะชอบทำให้ชั้นขายหน้าในห้องเรียน
ดีนะที่ชั้นรักและคลั่งในตัวเธอมาก ไม่งั้นศพแรกก็คงเป็นเธอไปแล้ว
สายตาของฮิโรกิที่เหลือบมองมาด้วยหางตา
ทำเอาคนที่ถูกมัดสั่นไปหมดทั้งตัว....เมื่อเห็นอาการเหล่านั้นฮิโรกิจึง
หันกลับมาสนใจของในกระเป๋าทำงานของตัวเอง....เค้าหยิบถุงที่ใส่ผีเสื้อออกมาทั้งยังเฝ้ามองมันแล้วก็อมยิ้ม
อย่างปลื้มและชื่นชมเป็นอย่างมาก
ปีกของผีเสื้อตัวนี้สวยจัง....ของสวยงามต้องเป็นของชั้นคนเดียว
รอยยิ้มดีใจของชายหนุ่มผุดขึ้นเค้าจับผีเสื้อน้อยตัวนั้นวางลงบนแท่นไม้ที่เตรียมเอาไว้
มืออีกข้างก็หยิบหมุด
ปลายแหลมค่อยๆปักมันลงบนปีกบางๆของผีเสื้อที่น่าสงสารนั้นทั้งสองข้าง
ผีเสื้อที่โชคร้ายกระตุกอยู่หลายครั้ง
ดูท่าว่ามันจะเจ็บปวดมากมายและนั่นเป็นภาพที่สร้างความเบิกบานให้แก่ฮิโรกิอย่างมาก ตอนนี้ฮิโรกิเหมือนเด็กเล็กๆ
ที่ได้ของเล่นที่ถูกใจนักหนาเลยทีเดียว
บินหนีไม่ได้แล้ว ดูสิ สวยใช่ไหม ชอบรึเปล่า ฮิโรกิยื่นแผ่นไม้ที่มีผีเสื้อลายสวยตรึงเอาไว้จ่อตรงหน้าอากิระ
แต่อากิระเบือนหน้าหนี
ยิ่งเห็นสีหน้าที่ดูสนุกสนานมุมปากคลี่ยิ้มอย่างสะใจของฮิโรกิแล้ว
ยิ่งทำให้คนบนเตียง
สะอิดสะเอียน
ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น คนๆนี้วิปริตเกินไปแล้ว
ช่วงเวลาที่สิ่งมีชีวิตดิ้นรนเพื่อต้องการอยู่รอด...เป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน
เธอคิดเหมือนชั้นไหมอากิระ?
ดวงตากลมใสดูระยิบระยับยามที่จ้องมองผีเสื้อน้อยกระตุกไปมา
เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นอย่างชอบใจสุดๆ
....................................
ทำไมเธอถึงต้องทำเย็นชากับชั้นด้วย ไม่ชอบผีเสื้อตัวนี้เหรอไง? เป็นเวลาสักพักฮิโรกิก็วางแท่นไม้นั่นลงข้างเตียงก่อนที่จะหันกลับมามองโลมเล้าร่างกายขาวสะอาดที่นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง
แขนขาของอากิระถูกมัดเอาไว้กับเตียงแน่น อากิระไม่พูดไม่ตอบและพยายามไม่มองหน้าของอาจารย์หนุ่มคนนี้
เพราะทั้งกลัว ทั้งรังเกียจ !!
ชั้นน่ะ ชอบของสวยงาม
โดยเฉพาะเธอ....อากิระสวยมาก....ชั้นชอบ ฮิโรกิเขยิบตัวขึ้นคล่อมร่างบางที่ได้แต่
นอนนิ่ง
ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ ....มือหนาลูบไล้ผิวกายอ่อนนุ่มที่แทบไม่เคยได้ต้องแสงแดดเป็นเวลานาน
มันยิ่งทำให้ผิวที่ขาวอยู่แล้วมันยิ่งขาวเด่นมากขึ้นกว่าเดิม....มือจับเรียวขาของอากิระแยกออกก่อนที่จะสอดนิ้ว
เข้าไปในช่องคับแคบ.....ร่างบางกระตุกพยายามขยับหนีจากสิ่งแปลกปลอมนั้น
แต่ไม่พ้น .... ฮิโรกิมีรอยยิ้มกว้าง
กว่าเดิมที่ได้กระทำรักกับอากิระแบบนี้
ถ้าอากิระมีลูกให้ชั้นได้ก็ดีสินะ เค้าพูดออกมาด้วยหน้าตาที่จริงจัง
นิ้วเข้าไปในตัวของอากิระ3นิ้วแล้ว
เค้าใช้ปลายนิ้วควานในช่องทางนั้นจนทั่ว
หาจุดที่กระตุ้นให้อากิระมีความสุขไปด้วย
ชั้นอยากมีลูกกับอากิระมากเลยนะ ถ้าเราทำกันบ่อยๆบางทีเราอาจมีลูกกันจริงๆก็ได้
ฮิโรกิพูดไปก็หัวเราะ
ไปราวกับว่ามีความสุขมากมายเหลือเกิน
ฮ่าๆแต่มันจะเป็นไปได้ยังไงหละ
ผู้ชายด้วยกันแท้ๆทำกันมากเท่าไหร่ก็ไม่มีผล เค้ายังคงกลั้วหัวเราะอยู่คนเดียว
มือข้างขวาแยกขาของอากิระออกให้มากที่สุดในขณะที่มืออีกข้างที่สอดใส่อยู่ข้างในอากิระก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
อ้า...า....า....อ๊า...... อากิระเกร็งตัว ลมหายใจหอบติดขัด คำพูดต่างๆของฮิโรกิแทบไม่เข้าหูเลยสักนิด
หรือว่าชั้นจะไปลักเด็กน่ารักๆมาทำเป็นลูกเราสองคนดีไหม
อากิระอยากมีลูกรึเปล่าครับ ลูกของเรา2คนไง
ลูกของเราต้องน่ารักและเป็นเด็กดี
ชั้นจะรักลูกของเราให้มากๆ
พูดจบก็ดึงนิ้วออก ปลายนิ้วชุ่มไปด้วยน้ำเหนียวๆ
ฮิโรกิเลียมันอย่างชื่นชอบ
ส่วนอากิระเมื่อส่วนนั้นว่างเป็นอิสระแล้วก็นอนหอบอย่างแรง ผิวอกกระเพื่อมตาม
จังหวะหายใจเข้าออก
เห็นอย่างนั้นยิ่งทำให้ฮิโรกิยิ่งเคลิบเคลิ้ม
ยิ่งปรารถนา อยากได้จนแทบขาดใจ
อืมม...อา ปลายลิ้นสอดเข้าไปตักตวงความหวานในปากของอากิระ จนเกิดเสียงครางอื้ออึง
ยิ่งจูบมากเท่าไหร่
ยิ่งกระหายมากเท่านั้น
ฮิโรกิบดขยี้กลีบปากแดงฉ่ำอย่างถึงใจ
จนเมื่อผละออกมาทำให้ปากแดงของอากิระบวมเจ่อ
ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
ไม่เอาแล้ว...ถ้ามีลูกเดี๋ยวอากิระก็จะต้องแบ่งความรักไปให้เค้า
ไม่ยอมหรอก....อากิระต้องรักชั้นคนเดียวสิ
ถ้าลูกมาแย่งอากิระไป
ชั้นทนไม่ได้แน่ ถ้าเป็นอย่างนั้นชั้นคงต้องฆ่าลูกตัวเอง
ใครๆก็ห้ามแย่งเธอไปจากชั้น
ฮ้า ....อ๊า....า....อื้อ อากิระร้องขึ้นมาเมื่อปลายลิ้นร้อนขยี้ยอดอกเล็กอย่างเมามันส์ จนมันแข็งตึงขึ้น
ริมฝีปากของอ.หนุ่มดูดมันอย่างรุนแรง
คล้ายกับเด็กน้อยที่โหยหาน้ำนมจากแม่
เจ็บ...อย่า...อะ... ถึงร้องไปก็ไม่ฟัง
ริมฝีปากของฮิโรกิยังคงดูดรัดติ่งไตนั้นอย่างกระหายหิว
อากิระส่ายหน้า
ไปมาเม็ดเหงื่อมากมายผุดขึ้นเต็มผิวนวลเนียน
อา...ไม่ต้องมีลูกแล้ว...มีแค่เราสองคนนี่แหละ....เราจะมีกันและกันแบบนี้ตลอดไปไง
ฮิโรกิละออกจากแผ่นอก
ที่เต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ
เค้าเกลี่ยเส้นผมเปียกชื้นให้ออกจากใบหน้าขาว ก่อนที่จะเขยิบตัวลงดันสะโพกตัวเอง
ให้ส่วนที่แข็งชูชันชำแรกเข้าสู่ช่องทางแคบที่นิ้วของเค้าเพิ่งสำรวจมาเมื่อครู่
อา....วิเศษจริงๆ.....ยอดเลย....อากิระ....อืมม
ฮิโรกิเงยหน้าขึ้นตักตวงความอิ่มเอมจากร่างกายนุ่มนิ่มนี้
อากิระตัวสั่นครอน ปลายนิ้วจิกฝ่ามือทั้งสองข้างแน่น
ส่วนนั้นที่ถูกท่อนเนื้อของฮิโรกิเสียดสี มันร้อนผ่าว
และเจ็บแสบไปหมด
ร่างกายของฮิโรกิที่ทาบทับอยู่เนื้อตัวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ
แต่กลับเต็มไปด้วย
ร่องรอยแผลเป็นเต็มตัวมากมาย
รอยที่เกิดจากการถูกบุหรี่จี้เป็นวงด่างๆน่ากลัว อากิระหลับตาไม่อยากมอง
ร่างกายของคนๆนี้
ขยะแขยงและกลัวจับใจ
.
.
.
.
.
สะอาด ขาวบริสุทธ์ น่ารักเหลือเกิน หลังจากที่ฮิโรกิร่วมรักกับเด็กหนุ่มหลายต่อหลายครั้งจนหนำใจ
ก็ค่อยๆปลดเชือกที่มัดข้อแขนกับข้อเท้าทั้งสองออก
แล้วก็อุ้มพาไปที่อ่างอาบน้ำที่น้ำอุ่นๆเตรียมไว้พร้อมแล้ว
ฟองน้ำนุ่มๆถูกนำมาขัดผิวกายของคนรักอย่างนุ่มนวล
ราวกับเป็นกิจวัตรประจำวัน เป็นเหมือนเดิมซ้ำๆ
หลังจากที่ร่วมรักกันฮิโรกิจะพาร่างขาวบางนี้มาชำระคราบคาวออก
จากนั้นก็จะกลับมาที่เตียงเหมือนทุกครั้ง
เมื่ออาบน้ำให้คนรักเรียบร้อย
ฮิโรกิก็พาอากิระกลับมาที่เตียง
บรรจงมัดเชือกที่ข้อมือและข้อเท้าแน่น
ฮือ...อยากกลับบ้าน....ปล่อยผม น้ำตาใสๆไหลรินออกจากดวงตาสวยงามนั้นอีกแล้ว
ผมไม่ชอบให้เค้าร้องไห้เลย
อากิระร้องไห้แล้วไม่น่ารักเลยสักนิด
อย่าร้องไห้สิลูกแมวน้อย...ชั้นจะให้เธอกลับได้ยังไงล่ะ
ชั้นอยู่ไม่ได้หรอกนะถ้าขาดเธอ ฮิโรกิมองคนบนเตียง
ด้วยสายตาละห้อยน่าสงสาร
ไม่ชอบที่อากิระร้องขอให้ปล่อยเลย ชั้นเจ็บปวดมากนะ อากิระ
แล้วอากิระก็เหมือนกัน อยู่ไม่ได้หรอกถ้าไม่มีชั้น เราต้องอยู่ด้วยกัน
เราทั้งคู่ขาดกันและกันไม่ได้หรอก ฮิโรกิพูดเสียงอ่อยๆ ดวงตาคมเข้มมองอากิระอย่างตัดพ้อ
จากนั้นเค้าก็โน้มใบหน้าซบลงบนผิวอกเนียนนุ่มของอากิระ น้ำเสียงออดอ้อนเหมือนเด็กๆ
ถ้อยคำเหล่านั้นตอกย้ำให้อากิระได้รู้ว่าจะไม่มีวันจากฮิโรกิไปไหนได้
เด็กหนุ่มหน้าสวย
น้ำตานองหน้า
เค้าหันหน้าหนีไปอีกด้าน ดวงตาเรียวสวยจับจ้องไปที่ผีเสื้อที่ฮิโรกิใช้หมุดตรึงปีกบางเอาไว้
จากที่
มันเคยพยายามดิ้นรนแต่ตอนนี้กลับแน่นิ่งไปแล้ว
ผีเสื้อที่เคยเป็นอิสระแต่ต้องจบชีวิตลงแบบนี้ น่าสงสารเหลือเกิน
ร่างบางสะอื้นหวนกลับมาคิดถึงตัวเอง
ความจริงแล้วผีเสื้อตัวนั้นมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับตัวเค้าเลยสักนิดที่ต้องอยู่ที่นี่และต้องอยู่เป็นสมบัติของฮิโรกิตลอดไป
**
จบ **