<SF>My Dad & I
Yusuke & Akira
Author : KIFU
อ๊ะ...อืม...ยูสุ...อา เสียงครางหวานระรื่นหูดังขึ้นยาวนานอยู่ภายในห้องนอนสีครีม
บนเตียงขนาดใหญ่
ร่างสองร่างหลอมรวมกอดรัดกันเป็นหนึ่งเดียว กิจกรรมที่แสนวาบหวามของคนทั้งคู่ดำเนินไปจนสักพัก
ประตูห้องจึงเปิดออกมาพร้อมกับร่างของสาวสวยหุ่นดีที่เดินย่างกรายออกมา
ไปก่อนนะคะ ยูสุเกะคุง หญิงสาวหันไปบอกคนที่เพิ่งเดินตามออกมาจากห้อง
พร้อมทั้งยืดตัวจูบเบาๆที่ริมฝีปาก
เข้มของหนุ่มหล่อที่สวมเสื้อคลุมลวกๆ แล้วจึงเดินออกจากบ้านหลังนี้ไป
ยูสุเกะมองตามออกไปแล้วก็ส่ายหัวเบาๆ
มือเช็ดรอยลิปสติกที่ติดอยู่บนใบหน้าออก เค้าเดินผ่านห้องนั่งเล่น สายตาเหลือบเห็นเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟา
สายตาเรียวใสจับจ้องเค้าแทบไม่กะพริบตา
ที่นี่มันบ้านของชั้น ถ้าคิดจะพาใครมานอนก็ไปที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่
เป็นแค่คนอาศัยให้มันรู้ตัวบ้าง!!
ริมฝีปากแดงขยับพูดต่อว่าอย่างไม่พอใจ คิ้วบางขมวดเข้าหากัน สายตาดุดันที่จ้องมองอย่างโกรธเคือง
แต่ไม่ได้ทำให้
ยูสุเกะสำนึกขึ้นมาสักนิด เค้ากลับกระตุกยิ้มออกมาแทนที่
นายน่าจะรู้นะ ว่าชั้นไม่ใช่แค่คนอาศัย ชั้นเป็นสามีของแม่นาย
นายควรจะพูดจากับคนที่เป็นพ่ออย่างสุภาพหน่อย
อากิระ ชายหนุ่มยิ้มยั่ว เห็นใบหน้าใสของเด็กหนุ่มแดงเข้มเพราะความโกรธเคืองก็ยิ่งทำให้สะใจมากยิ่งขึ้น
หน้าด้าน--!!นายไม่ใช่พ่อของชั้น อย่ามาพูดทุเรศ ชั้นจะบอกแม่ว่าวันนี้นายพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาทำเรื่องทุเรศๆ
นายนอกใจแม่ชั้น คอยดู วันนี้ชั้นจะต้องทำให้นายต้องออกไปจากบ้านให้ได้!!!
อากิระลุกขึ้นยืน สบสายตา
กับยูสุเกะอย่างท้าทาย มือทั้งสองข้างกำบีบแน่นอย่างแค้นเคือง
งั้นเหรอ...นายคิดจะฟ้องเหรอ...คิดว่าแม่นายจะเชื่อเหรอไง
อากิจัง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ รอยยิ้มที่
คาดเดาไม่ออก ยูสุเกะค่อยๆขยับตัวเดินเข้าหาอากิระที่ยืนกัดปากอย่างเจ็บใจอยู่
อย่ามาเรียกชั้นแบบนั้น!! เด็กหนุ่มตะคอกเสียงดัง
ตั้งแต่ที่เจ้านี่เข้ามาบ้านอะไรๆมันก็แย่ลงทุกอย่าง
อิซากิ ยูสุเกะ ผู้ชายที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า
แต่แม่กลับพาเข้าบ้านแล้วบอกว่านี่คือสามีของแม่ เจ้านี่ไม่ทำงาน
อะไรทั้งนั้น เอาแต่ผลาญเงินของแม่ ช่วงเวลาที่แม่ออกไปทำงานก็พาสาวมากหน้าหลายตาเข้ามาทำเรื่อง
ทุเรศๆในบ้าน อากิระรู้ดีว่าถ้าบอกไปแม่ก็ไม่เชื่อ หลายครั้งแล้วที่เค้าโดนตวาดกลับมาเมื่อพยายามจะบอก
ความจริงที่เลวร้ายของสามีคนนี้ของแม่
จริงๆที่นายโมโหแบบนี้ เพราะว่านายหึงชั้นใช่ไหมล่ะ สายตาของยูสุเกะโลมเลียไปทั่วร่างของเด็กหนุ่ม
สายตาแบบนี้ที่ทำให้อากิระรู้สึกอึดอัด ไม่ชอบใจเป็นที่สุด หลายต่อหลายครั้งที่ยูสุเกะมักจะคอยจ้องมอง
ด้วยสายตาแบบนี้อยู่ตลอด
รู้ไหม ถ้านายไม่อยากให้ชั้นพาสาวอื่นเข้าบ้าน นายก็ยอมนอนกับชั้นสิ
ใช้เรือนร่างที่น่าหลงไหลของนาย
ปรนเปรอชั้นสิ กับแม่นายน่ะ แก่แถมผิวยังแห้งเหี่ยว
มันจืดชืดทำชั้นอารมณ์หดทุกที ไม่เหมือนนาย
ทั้งสวย ทั้งขาว ผิวเต่งตึงไปทุกส่วน
เป็นผู้ชายแท้ๆแต่ทำให้ชั้นอยาก..... ร่างสูงเข้าแนบชิดกายเข้ากับ
อากิระที่ได้แต่ทำหน้าบึ้งตึง ร่างของยูสุเกะเบียดชิดติดกายริมฝีปากจดจ่ออยู่ใกล้
แต่อากิระก็ยังท้าทาย
ด่าออกไปอย่างเหลือทนกับความคิดต่ำๆของยูสุเกะ
นายนี่มันน่าขยะแขยงจริงๆ ต่ำทั้งการกระทำและความคิด อากิระรู้ได้ดีว่ายูสุเกะไม่พอใจกับคำพูดนั้น
เค้าจึงพยายามหันหน้าไปทางอื่น แต่มือใหญ่ของยูสุเกะจับคางของเค้าไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อน
ริมฝีปากประกบลงมาบนปากอากิระ ลิ้นเปียกชื้นซุกซอนแทรกเข้าริมฝีปากบาง ใบหน้าสวยพยายามส่ายหน้าเพื่อปฏิเสธจูบที่เร่าร้อนรุนแรง
แต่ชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อยให้หนีรอดไปได้ง่ายๆ ยูสุเกะรุกรานอย่างหนัก
แขนขาของร่างบางอ่อนเปลี้ยลง
ยูสุเกะดันร่างกายที่อ่อนแรงนี้ให้นอนลงบนโซฟายาว เมื่อรู้สึกว่าหลังกระทบเข้ากับโซฟานุ่มๆทำเอาอากิระตื่นกลัว
ทำท่าจะลุกขึ้นแต่กลับโดนมือใหญ่กดลงให้นอนแนบกับโซฟาไว้แน่นหนา
ไม่....จะทำอะไรของนาย....ชั้นจะบอกแม่!!
ถ้าชั้นบอกว่านายเป็นคนเข้ามายั่วชั้นเองล่ะ นายคิดว่าแม่นายจะเชื่อใคร
ตอนนี้แม่นายหลงชั้นซะขนาดนั้น
ไม่ว่าชั้นพูดอะไร ก็ต้องเชื่อชั้นมากกว่านายอยู่แล้ว ชายหนุ่มพูดพร้อมทั้งดึงปลดกระดุมเสื้อของคนที่นอน
อยู่ภายใต้ร่างที่กำลังดิ้นไปมาอย่างร้อนรน ริมฝีปากร้อนระอุพรมจูบแผ่นอกขาวที่สั่นกระเพื่อมอย่างกระหาย
อากิระหอบหายใจถี่ๆ ความรู้สึกแปลกๆกลับแทรกซึมเข้ามาแทนที่ มือทั้งสองข้างปล่อยลงข้างตัวไม่ดิ้นรน
ไม่ขัดขืนอีกต่อไปแล้ว
ดีมาก ยอมง่ายๆแบบนี้ชั้นชอบ เป็นเด็กดีจริงๆนะ อากิจัง ยูสุเงยหน้าขึ้นมองยิ้มยั่วสักพักก่อนจะก้มลง
ใช้ริมฝีปากกระตุ้นอารมณ์ โลมไล้ทั่วผิวกายให้แก่ร่างขาวนวล แต่เวลาที่ยูสุเกะจะสนุกกับเรือนร่างของลูกเลี้ยง
ก็มีได้ไม่นานเมื่อเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น อากิระจึงรีบใช้เวลานี้ผลักตัวยูสุเกะออกทันที
แม่กลับมาแล้ว
อย่าพูดอะไรมากนัก ไม่งั้นโดนดีแน่
ยูสุเกะขยับชุดเสื้อคลุมให้เป็นปกติก่อนจะเดินออกไปเปิดประตู
อากิระรีบติดกระดุมเสื้อกลับให้เรียบร้อยเหมือนเดิม ก่อนจะลุกออกไปบ้างเช่นกัน
วันนี้กลับเร็วจังนะฮะ....ดีจังเลยผมคิดถึงจะแย่แล้ว สองร่างที่คลอเคลียกันอยู่หน้าประตู ทำให้อากิระรู้สึก
คลื่นไส้อยากจะอาเจียน ร่างบางรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนทันที ทำให้ชายหนุ่มที่โอบกอดหญิงสาวอยู่เงย
ขึ้นตามไป คงไม่ใครได้เห็นว่าใบหน้าหล่อเข้มนั้นมีรอยยิ้มนิดๆออกมาด้วย
เมื่อวิ่งเข้ามา อากิระก็ทิ้งตัวนอนลงบนเตียงทันที หวลนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก็ทำเอาเลือดสูบฉีดขึ้นมามากมาย
ริมฝีปากอุ่นของพ่อเลี้ยงที่บรรจงเม้มไปทั่วร่างกายทำเอาร้อนวูบวาบไปหมด
เด็กหนุ่มค่อยๆปลดกระดุมเสื้อออก
ร่องรอยแดงเป็นจ้ำปรากฏเด่นชัดบนเนื้อตัวขาว ใบหน้าอากิระยามนี้แดงกล่ำอย่างปิดไว้ไม่อยู่
ใจเต้นระส่ำไปหมด
ความจริงแล้วยูสุเกะไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าที่ไหน อิซากิ ยูสุเกะ เคยเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนตอนที่เค้าอยู่ปี1
ตอนนั้นยูสุเกะอยู่ปี3เป็นนักกีฬาสุดเท่ ที่คนทั้งโรงเรียนต่างชื่นชม
ยอมรับว่าอากิระก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่ได้แต่คอย
ชื่นชมอยู่ห่างๆ แต่ไม่คาดคิดว่าตอนนี้ยูสุเกะคนที่เคยชื่นชอบจะกลายมาเป็นพ่อเลี้ยงของตัวเองซะได้
อาจจะจริง
อย่างที่ยูสุเกะพูดเอาไว้ ที่วันนี้อารมณ์เสียขนาดนั้นก็เพราะว่าเค้ากำลังหึงยูสุเกะอยู่นี่เอง
**ก๊อก ก๊อก**
อากิระ ลงมากินข้าวได้แล้ว วันนี้แม่ซื้อของชอบอากิระมาเต็มเลย
เสียงเรียกหน้าห้องทำให้ร่างบางมีสติขึ้นมา
เค้าลุกขึ้นนั่งสะบัดหัวไล่ความคิดเลวๆออกไปให้หมด นั่นคือสามีของแม่จะมาคิดอะไรแบบนี้ไม่ได้
คิดได้อย่างนั้น
อากิระก็เดินลงมาที่ห้องกินข้าวที่มีแม่และพ่อเลี้ยงนั่งอยู่ก่อนแล้ว
ยูสุเกะที่นั่งอยู่หัวโต๊ะยิ้มให้ อากิระเดินก้มหน้า
ไม่สนใจกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้น เค้าเดินมานั่งลงตรงที่นั่งที่ว่างฝั่งตรงข้ามกับแม่
นี่ ทานเยอะๆนะยูสุเกะคุง ร้านนี้อร่อยมากเลย ระหว่างกินข้าวแม่ก็คอยตักอาหารต่างๆใส่จานให้แก่สามีหนุ่ม
ยูสุเกะยิ้มรับขอบคุณ แล้วก็ตักอาหารให้ตอบแทนบ้าง
อากิระคุง...ทานน้อยจังเลย อะนี่ ทานเยอะๆหน่อยสิครับ
ยูสุเกะหันมาตักอาหารใส่จานให้อากิระบ้าง สายตาคม
จ้องมองลึกเหมือนกับจะทะลุเข้าไปข้างในใจอากิระให้ได้
ขอบคุณ อากิระพูดน้ำเสียงแข็งๆ
จนแม่ถอนหายใจออกมา ดูยังไงก็รู้ว่าอากิระไม่ชอบพ่อเลี้ยงคนนี้นัก แต่จะ
ทำไงได้ในเมื่อตอนนี้ยูสุเกะเป็นผู้ชายคนเดียวที่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับเธออย่างที่ไม่เคยได้รับจากใคร
ยูสุเกะปากหวานเอาใจเก่ง ไม่เหมือนพ่อของอากิระที่แข็งกระด้าง จนต้องเลิกรากันไป และในขณะที่ยูสุเกะหันหน้าไปพูดคุยจี๋จ๋าอยู่กับแม่แต่มือของยูสุเกะที่เอื้อมเข้าไปใต้โต๊ะกำลังลูบคลึงต้นขาของอากิระอยู่เบาๆ
ใบหน้าสวยหวานขบเม้มริมฝีปากเข้าหากันเพื่อพยายามระงับอารมณ์ที่ฟุ้งซ่าน มือหนาเริ่มขยับขึ้นสูงกว่าเดิมเรื่อยๆบีบคลึงหนักกว่าเดิมจนอากิระทน
ไม่ไหว ลุกออกจากโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว
ผม...ผมอิ่มแล้ว....ขอตัว รีบพูดออกมาแล้วก็เดินกลับห้องไปทันที
ผมคงเป็นพ่อที่ไม่ดี อากิระคุงเลยไม่ยอมรับผม ยูสุเกะยกมือกุมขมับอย่างกลัดกลุ้ม
ไม่หรอก...อากิระเค้ายังเด็กเลยไม่เข้าใจ
ผมอยากคุยกับเค้า ปรับความเข้าใจกัน เผื่อพวกเราจะเข้ากันได้สักที
ยูสุเกะหันหน้าไปทางแม่อากิระ
ที่พยักหน้าให้ อยากให้ลูกกับสามีคนนี้เข้ากันได้ดี บ้านเราจะได้มีความสุขสักที
พี่ฝากอากิระคุงด้วยนะ ยูสุเกะ สิ้นสุดคำนั้น
รอยยิ้มของชายหนุ่มหล่อก็ผุดขึ้นมาทันที
..........................................................................
.....................................................
.............................
ซ่า.....ซ่า.....เสียงสายน้ำที่กระทบเข้ากับร่างขาวผ่องที่เปลือยเปล่า
ฟองสบู่ติดอยู่ทั่วตัวของอากิระที่ใช้ฟองน้ำ
ขัดถูร่างกายเบาๆ อากิระฮัมเพลงอย่างเพลิดเพลินจนไม่ได้รู้สึกเลยสักนิดว่าประตูห้องน้ำได้ถูกเปิดออก
พร้อมทั้ง
การก้าวเข้ามาของชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่เป็นพ่อเลี้ยงของตัวเอง สักพักฟองสบู่ก็ถูกน้ำชะล้างออกจนหมด
ร่างกายขาวนวลเนียนน่าสัมผัสจึงยิ่งโดดเด่น ยั่วสายตาให้จับจ้องมากยิ่งขึ้น
อ๊ะ...เข้ามาได้ยังไง? เมื่อหมุนปิดน้ำจากฝักบัวแล้ว
พอหันกลับมาก็เจอร่างสูงยืนจ้องอยู่ ยูสุเกะในตอนนี้ถอดเสื้อผ้า
ออกหมดมีเพียงผ้าเช็ดตัวคลุมช่วงเอวเอาไว้เท่านั้น อากิระพยายามหาผ้ามาปกปิดแต่ยูสุเกะกลับแย่งผ้าขนหนูเอาไว้ได้
ตอนนี้อากิระจึงใช้แค่มือทั้งสองข้างปกปิดส่วนนั้นเอาไว้
ออกไปนะ....บอกให้ออกไปไง เสียงเล็กตวาดใส่อย่างฉุนเฉียว
แต่ยูสุเกะกลับยังคงเดินเข้าหา
แม่นายให้ชั้นมาปรับความเข้าใจกับนาย ชั้นก็เลยมาเพื่อจะทำให้เราสองคนเข้าขากันได้ดีกว่าที่เป็นอยู่
มือใหญ่เอื้อมเข้าแตะที่ไหล่เนียนเบามือ อากิระสะดุ้งตัวอย่างตกใจ วงแขนของชายหนุ่มโอบรั้งเอวบางให้เข้าหา
อย่า...อย่ามองนะ...ออกไป อากิระหันหน้าหนี
ปากยังคงไล่ให้คนๆนี้ออกไป ยูสุเกะอมยิ้มมือจับคางมล
ให้เงยหน้าขึ้นเพื่อตอบรับจูบเร่าร้อนที่เค้าบรรจงมอบให้อย่างหนักหน่วง
ริมฝีปากบดขยี้ให้ร่างบางตรงหน้า
อ่อนระทวยลง ปลายลิ้นชื้นเลียริมฝีปากแดงสดที่ชุ่มไปด้วยหยดน้ำก่อนจะกดเม้มจูบลงอีกครั้ง
อื้ม...อา
เสียงร้องเล็ดลอดออกมาได้เมื่อริมฝีปากของยูสุเกะเลื่อนลงซุกอยู่ที่ซอกคอหอม
มือของชายหนุ่มกระชับเอวบางแน่นยิ่งขึ้น ก่อนที่ก้มลงใช้ริมฝีปากหยอกเย้ากับยอดอกสีเนื้อที่ชูชันเด่นตระหง่านทั้งสองข้างของร่างบาง
ตอนนี้ขาทั้งสองข้างของอากิระไร้เรี่ยงแรงอย่างหนักเมื่อโดนรุกเร้าตรงหน้าอกแบบนี้
มือบีบไหล่กว้างของชายหนุ่ม
ไว้แน่นเพื่อระงับอารมณ์กำหนัดที่แทรกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
อา...สวยไปหมดทั้งตัวแบบนี้...น่าเสียดายแย่ที่จะไม่ได้เชยชม...เป็นของชั้นเถอะนะอากิจัง
ใบหน้าหล่อกระซิบ
เสียงแหบพล่า ยกขาของร่างบางขึ้นก่อนจะแทรกส่วนแข็งขืนเข้าไปในในช่องลึกที่คับแน่น
ยูสุเกะครางเสียงต่ำ
เมื่อส่วนนั้นของเค้าถูกบีบรัดช้าๆเป็นจังหวะๆ วงแขนของเค้ากระชับตัวอากิระให้ขาเรียวโอบรัดกายแกร่งของเค้า
และสักพักอากิระก็เริ่มร้องครางลั่นออกมาเมื่อยูสุเกะขยับสะโพกส่ายรัวเร็วมากขึ้นๆ
อะ....อะ....อะ...ฮ้า....อ๊า เสียงหวานสั่นไปหมด เนื่องจากจังหวะของแรงกะแทกของร่างสูง ผิวหนังเปียกชื้น
บดเบียดเข้าหากันแนบสนิท ใบหน้าของยูสุเกะซุกไซ้ไปทั่วทุกผิวกายหอมหวานของอากิระไม่ได้หยุดหย่อน
ร่างกายของอากิระช่างเหมือนมีเวทมนตร์ที่ทำให้ลุ่มหลงมากยิ่งนัก สวย
ขาว นุ่มนิ่มไปหมดทุกส่วนสัด
ฮ้า...ไม่ไหวแล้ว... เมื่อเสร็จสมกับเรือนร่างเย้ายวลใจแล้ว เมื่อยูสุเกะถอนหายออกมาก็ทำเอาอากิระเซถลา
ซบลงกับอกแกร่ง ยูสุเกะมองตรงเรียวขาขาวของอีกฝ่ายคราวขุ่นขาวกับคราวเลือดไหลรินผสมกันไปหมด
ยูสุเกะค่อยๆช้อนร่างของอากิระอุ้มออกมาจากห้องน้ำวางลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ
เจ็บมั้ยครับ อากิจัง? เสียงทุ้มถามอย่างอ่อนโยน อากิระพยักหน้าเบาๆจนชายหนุ่มโน้มตัวเข้าจูบหน้าผาก
ของคนสวยอย่างแผ่วเบาเป็นการปลอบโยน
อากิจังน่ารักมาก....ขอโทษนะที่ชั้นรุนแรง ทั้งที่เป็นครั้งแรกของนายแท้ๆ
ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมออกจากใบหน้า
หวานที่แดงระเรื่อ ยูสุเกะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มร่างอากิระเอาไว้อย่างห่วงใย
เห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของยูสุเกะแบบนั้นแล้ว อากิระจึงหันหน้าหนีไม่กล้าสบตากับพ่อเลี้ยง
นายเป็นของชั้นแล้วนะ อากิจัง ยูสุเกะก้มลงจูบอากิระอีกครั้งก่อนที่จะแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกจากห้องไป
อากิระเม้มปากครุ่นคิดอย่างกลุ้มใจ ใช้สามีร่วมกับแม่แบบนี้
แย่ชะมัด แต่จะทำไงได้ตอนนี้หลังจากที่มีสัมพันธ์
กับพ่อเลี้ยงแบบลึกซึ้งอย่างนั้นแล้ว ยิ่งทำให้อากิระติดบ่วงของยูสุเกะอย่างถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ภายในห้องครัว ร่างสองร่างกำลังแลกปลายลิ้นตวัดพันเกี่ยวกันอย่างดูดดื่ม
แขนขาวโอบรอบคอยูสุเกะไว้แน่น
ในขณะที่แขนของยูสุเกะก็ซุกซนลูบไล้บีบคลึงสะโพกกลมกลึงของลูกเลี้ยงอย่างกระหายหิว
อืมม...อา...พอ...พอก่อนฮะ...
อากิระเอียงหน้าหนี แต่ริมฝีปากของหนุ่มหล่อยังคงฉกฉวยจ้องจะบดคลึง
ริมปากแดงสดอีกครั้ง
ทำไม...?อย่าดื้อสิ อากิจัง
อื้มม...เดี๋ยวแม่ลงมา....พอก่อน...นะ
อากิระลดมือออกจากรอบคอยูสุเกะมาดันแผ่นอกกว้างออก
ชั้นยังไม่พอเลยนะ...อากิจัง....ขอเถอะ หนุ่มหล่อทำสายตาเว้าวอน
ตั้งแต่คืนนั้นยูสุเกะก็เลิกพาสาวคนอื่น
เข้ามาบ้าน แต่กลับมามีความสัมพันธ์เร่าร้อนกับอากิระแทน ทุกครั้งเมื่อแม่ไม่อยู่บ้านทั้งสองคนก็จะเริงรักกัน
อย่างร้อนแรง
อ๊ะ....แม่ลงมาแล้ว อากิระยันตัวชายหนุ่มออกห่างอย่างเร็ว
พร้อมทั้งรีบวิ่งไปที่ห้องรับแขกทันที
เดี๋ยวแม่ต้องไปสัมนา3วัน ดูแลบ้านกันดีๆนะ อากิระอย่าดื้อกับยูสุ เอ้ย
อย่าดื้อกับพ่อเค้านะ
แม่พูดไปในขณะที่เดินหิ้วกระเป๋าลงมาจากบนบ้าน ยูสุเกะเห็นอย่างนั้นจึงรีบเดินเข้ามาแย่งกระเป๋าเดินทางมา
ช่วยถือเอาไว้
ไม่ต้องห่วงครับ ผมกับอากิระจะดูแลบ้านกันอย่างดี ยูสุเกะพูดออกมาทั้งยังส่งยิ้มให้หญิงสาว
ครับ...ผมก็จะไม่ดื้อกับพ่อหรอกฮะ วางใจได้ อากิระยิ้มหวาน
พร้อมทั้งส่งสายตาไปให้ยูสุเกะที่ยิ้มมุมปากเช่นกัน
งั้นก็หายห่วง แม่ไปก่อนนะ
หญิงสาวเดินยิ้มออกไปอย่างโล่งใจ โดยที่ยูสุเกะเดินตามไปส่งที่รถ ดีจังเลย
หลังจากที่ยูสุเกะไปพูดปรับความเข้าใจกับอากิระในวันนั้นแล้ว ก็ทำให้ทั้งสองดูเข้ากันได้เป็นอย่างดี
ตัวติดกัน
ไปไหนก็ต้องไปด้วยกันห่างกันไม่ได้ ความสัมพันธ์ของพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงคู่นี้ช่างไปกันได้ดียิ่งนัก
น่ารักจริงๆ
พ่อลูกคู่นี้ ... แม่นึกขึ้นมาก็อมยิ้มอย่างตื้นตัน หารู้ไม่ว่าที่จริงแล้ว.............
อ๊า....อย่าสิฮะ...
ภายในบ้านที่มีกันอยู่เพียงสองคน อากิระที่ดูทีวีอยู่บนตักของยูสุเกะต้องร้องห้ามอยู่ตลอดเวลา
เมื่อริมฝีปากของพ่อเลี้ยงคอยซุกไซ้ซอกคอ ส่วนมือก็ล้วงเข้าไปในเสื้อโลมเลียผิวกายเนียนนุ่มมืออย่างเพลินใจ
ทำไมล่ะ ไหนบอกจะไม่ดื้อไง นี่เราก็อยู่กันสองคนแล้วนะ
อ๊า..พ่อฮะ....อย่าบีบตรงนั้นสิ อากิระร้องออกมา แถมยังเรียกว่าพ่อเพื่อแกล้งยูสุเกะให้ขุ่นเคืองใจเล่นๆ
เรียกว่าไงนะ เรียกใหม่ซิ? ยูสุเกะอุ้มอากิระลงจากตัก
แล้วจับนอนลงก่อนที่จะคร่อมตัวทาบทับเอาไว้
อากิระมองสบตากับยูสุเกะแล้วก็ยิ้มหวาน มือนุ่มลูบใบหน้าคมเข้มอย่างรักใคร่
ฮ่ะ..ล้อเล่นน่า...ยูสุเกะ...อา....อืม เสียงหัวเราะและเสียงครางดังแว่วออกมาอย่างมีความสุข
ในค่ำคืนนั้นร่างกายของ
คนสองคนหลอมรวมกันเป็นคนๆเดียวกันหลายครั้งต่อหลายครั้ง ความสัมพันธ์ต้องห้ามของพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยง
ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ และยังไม่มีใครรู้ว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่?
-- จบ --